Hier tref je mijn vorige columns. De meest actuele staat op de homepage.

Vandaag heb ik het nieuwe boek van mijn collega Yvonne de Bruin gekocht: ‘Opgeruimd leven in je huis. Ontdek je eigen opruimstijl’. In de inleiding lees ik: “Een opgeruimd leven houdt in dat jij je lekker voelt bij je spullen en in je huis. Alleen jij bepaalt wanneer je je opgeruimd voelt. Dat hoeft niet aan te sluiten bij de algemeen geaccepteerde normen voor een net huishouden. Het gaat er om dat jij je spullen om je heen organiseert op een manier die bij jou en je leven past.”

 

 

Dat doet mij denken aan een bericht dat ik deze zomer in het Dagblad van het Noorden las (op 3-7-2010): vijf jaar na hun spraakmakende huwelijk wonen prins Charles en zijn Camilla weer zo veel mogelijk apart en komen ze eigenlijk alleen voor officiële gelegenheden bij elkaar. En dat is niet omdat de liefde er niet meer is, nee, Camilla voelt zich niet thuis in de residentie van Charles.

 

 

Charles heeft voor alles een vaste plaats, geen boek mag uit het gelid staan, geen zakdoek kan ongestreken en ongevouwen blijven, gras en tuin worden minutieus bijgehouden. Hij houdt ervan en wil het zo en hij is met geen honderd paarden van zijn vaste gewoonten en gebruiken af te krijgen. Daarentegen is het bij Camilla thuis een gezellig rommeltje. Opruimen heeft niet de hoogste prioriteit en ze heeft andere opvattingen over huiselijke orde, netheid en tuinieren dan Charles.

 

 

Charles en Camilla hebben opruimstijlen die ver uit elkaar liggen, te ver blijkbaar om samen in één huis te wonen. Ze hebben het lef om de algemeen geaccepteerde norm ‘gehuwden wonen samen in één huis’ te negeren en ze kiezen voor een manier die bij hen past: ieder woont weer in zijn/haar eigen huis. Maar ‘opposites attract’, want de liefde is er niet minder om volgens de Britse krant The Daily Mail.

Eurlings en Bos verkiezen hun gezin boven de politiek. Volgens Karin Dekker, wethouder in Groningen en moeder van twee tienerdochters, is het opvallend dat nu allemaal mannen ineens voor hun privéleven kiezen. “Als je kiest voor de politiek, dan heb je nu eenmaal een beperkt privéleven”, zegt zij in het Dagblad van het Noorden (13-3-2010). “Het is een manier van leven, maar prima te combineren als je het maar goed organiseert.”

 

“… Als je het maar goed organiseert.” Dat intrigeert mij natuurlijk. Hoe kun je de combinatie tussen je werk- en privé-situatie goed organiseren? Hoe heeft zij dat georganiseerd? “Ik zie mijn kinderen niet heel lang op een dag. Meestal bij het ontbijt en ik probeer er bij het avondeten te zijn. Gelukkig heb ik een goede oppas. Natuurlijk mopperen ze wel eens als ik weer met mijn mobiel aan mijn oor zit. Altijd bereikbaar, hè.” Aldus Dekker in het Dagblad van het Noorden.

 

In een interview in de Volkskrant (24-4-2010) legt Bos uit dat zijn vertrek jaren van te voren gepland is. In goed overleg met zijn vrouw. Ze hadden van te voren bedacht dat zijn politieke werk met alles wat daarbij komt kijken maar zo’n acht jaar vol te houden was voor het hele gezin. Hij heeft dan ook al sinds drie jaar regelmatig overleg met Job Cohen over zijn opvolging.

 

Dus “zo ineens” heeft Wouter Bos deze keuze niet gemaakt. Dat is nog eens goed georganiseerd.

Op 4 maart jl. stond in het Dagblad van het Noorden: ‘Tijd telt zwaarder dan een vet salaris.’ Interessant. Er worden nieuwe trends op de arbeidsmarkt gesignaleerd: scholing, afspraken over doorgroeimogelijkheden en meer tijd voor gezin, hobby’s, uitgaan en reizen worden belangrijker dan dure leaseauto’s, dertiende maanden en andere bonussen. Dus allerlei jonge werknemers zijn hun balans tussen werk en privé beter aan het organiseren.

 

En niet alleen jonge werknemers. Er is nog een trend gaande: het aantal zelfstandigen zonder personeel (ZZP’ers) groeit de afgelopen jaren gestaag. In grote mate door vrouwen (moeders) die hun tijd naar eigen inzicht willen kunnen indelen. Dat is goed nieuws. Of toch niet? Straks ben ik als professional organizer nog overbodig.

 

Nog zo’n trend: je hoort overal de term “het nieuwe werken”: flexibel omgaan met arbeidstijd en werkomgeving. Mede dankzij alle technologische ontwikkelingen wordt het flexwerken weer uit de kast gehaald en afgestoft. Het zal eens tijd worden. Je hoort hier vooral veel over in de media. Maar vindt het in de praktijk zijn weg? Bij de meeste bedrijven waar ik kom, gaat het nog niet veel verder dan flexibele werktijden voor op kantoor en in noodgevallen thuis werken als bijvoorbeeld een kind ziek is of de loodgieter moet komen. Dus vooralsnog zijn professional organizers nog niet overbodig.

 

Nu Eurlings en Bos expliciet voor hun gezin kiezen, ben ik wel heel blij om te vernemen dat deze trends nu ook de politiek hebben bereikt.

Eurlings kiest voor zijn nog te stichten gezin. “In de komende tijd komt de nadruk meer op mijn privéleven te liggen”, legt hij aan de pers uit. Als minister had hij nauwelijks tijd en aandacht voor zijn partner en familie. “Werkweken van negentig uur zijn geen uitzondering”, aldus zijn woordvoerder.

 

Ik heb bewondering voor deze keuze van Eurlings. Hij is nog jong. Carrière maken kan altijd later nog. Jan Pronk vertelde in reactie op dit nieuws dat zijn kinderen hem hebben verweten dat hij er tijdens hun jeugd nooit was. Dat is de consequentie van zijn keus toen.

 

De grote vraag hierachter is: wat vind je belangrijk in het leven? Wat wil jij prioriteit geven? Eurlings geeft nu prioriteit aan zijn partner. Pronk gaf in de jaren zeventig prioriteit aan zijn werk. Het is allebei goed als het maar jouw eigen keuze is.

 

Volgens Frits Wester staat er een sterke vrouw naast Eurlings die aan heeft gegeven: het is nu kiezen of delen: je werk of je gezin. Als dat zo is, vraag ik me af of deze keuze wel echt zijn eigen keuze is. Er worden al grapjes over Mark Rutte gemaakt, die nog thuis bij zijn moeder woont: “Nu ben ik aan de beurt.” Maar ik kreeg de indruk op televisie dat Eurlings volledig achter deze keuze staat.

 

Eurlings leek getrouwd met de politiek, maar blijkt nu toch met zijn vrouw getrouwd te zijn.